Tours 
Frank de Ruwe, artiestennaam Street Art Frankey, is een man die steden op zijn eigen, speelse manier transformeert. Zijn urban interventions – objecten die hij in de openbare ruimte plaatst – maken voorbijgangers aan het lachen. Na vele bijdragen in Het Parool krijgt zijn werk nu ook een eigen documentaire: Street Art Frankey, geregisseerd door Peter Wingender en te zien tijdens het komende Blind Walls Film Fest.
Wingender, bekend van documentaires als Ruigoord: een kosmisch lek en Puck & Hans, begon ongeveer twee jaar geleden aan de film. Samen met kunstenaar Street Art Frankey reisde hij onder andere naar een uithoek van Turkije, voor een gebeurtenis die grotendeels niet in de film terechtkwam. “Er zit één shot van drie seconden in, notabene in de aftiteling,” vertelt Wingender lachend. Het onvoorspelbare proces van documentaire maken is zowel spannend als soms frustrerend. “De werkelijkheid betrappen, dat is wat een documentaire interessant maakt. Natuurlijk baal je als iets niet lukt, maar dat hoort erbij.”
Street Art Frankey is een onvoorspelbare kunstenaar. “Hij gaat alle kanten op en werkt door associatie,” legt Wingender uit. “Hij ziet een baksteen die mist in een muur en denkt: hé, dit kan ik fixen. Zo ontstaat zijn kunst.” Om dat creatieve brein visueel te maken, experimenteerde de regisseur met een bijzondere cameravoering: het onderste deel van Franks hoofd verdwijnt in sommige shots uit beeld, terwijl geanimeerde illustraties laten zien wat er in zijn hoofd gebeurt. “Op die manier zie je hoe hij denkt, zonder dat hij alles hoeft uit te leggen. Het is een visueel kijkje in zijn brein, dat past bij zijn spontane werkwijze.”
De documentaire volgt Frankey van Amsterdam tot New York, waar hij internationale erkenning krijgt, en naar musea zoals Voorlinden, waar hij inspiratie opdoet bij hedendaagse kunstenaars.“Het gaat over becoming Frankey. Hoe wordt iemand die straatkunst maakt, een kunstenaar in zijn eigen recht? Hoe groeit iemand van objecten in de stad naar een internationale context?”, licht Wingender toe. Naast internationale projecten toont de documentaire ook de toegankelijkheid van zijn werk. Workshops met kinderen, waarin Frank met stoepkrijt en kleine objecten de straat als canvas presenteert, vormen een belangrijk onderdeel van zijn missie en laat zien dat iedereen kunst kan maken.
De wereld van Frank
Frankey’s stijl is energiek en eigenzinnig. Hij draagt steevast sneakers, joggingpakken en meestal zijn kenmerkende rode muts. Zijn werk beweegt zich tussen low en high art, met invloeden van street art-iconen als Keith Haring en hedendaagse kunstenaars zoals Cattelan. In de film wordt Frank gevolgd tijdens een intens proces van groeien en ontdekken, gedreven door humor en adrenaline. “Alles wat hij doet is energiek, soms maniakaal en altijd vol grapjes,” zegt Wingender. “Hij is een duizendpoot: ontwerpen, bouwen, maken – hij doet alles zelf.” Dat maakt filmen uitdagend: Frank is nauwelijks te sturen, altijd in het moment en snel weer verdwenen. Als regisseur moet je alert zijn en je ego loslaten. “Het is zijn wereld,” aldus Wingender, “en mijn taak is die vast te leggen en het verhaal te vertellen.”
Ook muzikaal sluit de film aan bij Franks wereld: een hiphop-track, refererend aan de oorsprong van de beweging in New York in de jaren 80, vormt de soundtrack. “We hebben de rechten geregeld op een moderne versie van ‘The Message’ van Grandmaster Flash,” vertelt Wingender. “Dat verbindt het verleden met het nu en sluit perfect aan bij zijn energie.”
Street Art Frankey is een documentaire over kunst, durf en onvoorspelbaarheid. Over een kunstenaar die steden verovert met een rode muts en een raketfiets, gemaakt door een regisseur die deze creatieve chaos vangt in een visueel avontuur.
Geschreven door Anne van Bree